donderdag 17 maart 2011

Ree

Hij keek me deze keer vriendelijk, bijna verwelkomend, aan. Toch voelde ik me niet op mijn gemak -dat vrijwel makkelijk te verklaren is aan het feit dat hij me gisteren bijna heeft vermoord- en hij wist niet waarom, want hij had werkelijk geen flauw benul, maar ik draaide me om en rende weg als een jonge ree die vluchtte voor de tijger, terwijl deze besefte dat hun wegen niet hadden mogen kruisen en weg had moeten blijven uit de Jungle.
Miss Black

1 opmerking: